Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/18391 E. 2017/23178 K. 26.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/18391
KARAR NO : 2017/23178
KARAR TARİHİ : 26.10.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 04/03/2014 tarihinde davalı işveren … bünyesinde dış ticaret ve proje uzmanı olarak işe başladığını, işe başlama tarihinin 04/03/2014’ten 04/03/2017’ye kadar belirli süreli olarak akdedildiği, ancak davacı müvekkilinin yürüttüğü projelerin devam etmesine rağmen belirli süreli iş akdi dolmadan, imzalandıktan sonra yaklaşık 10 ay sonra 23/12/2014 tarihinde davalı işverence hiçbir gerekçe gösterilmeksizin haksız ve tek taraflı olarak feshedildiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak kaydı ile 100,00 TL nin hak ediş tarihinden veya en geç dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili talep edilmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı taraf davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, somut olayda 4857 Sayılı İş Yasasının 11. Maddesinde belirtildiği şekilde belirli veya asgari süreli bir iş sözleşmesinin mevcut olmadığı, aktin belirsiz süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğu, böyle olunca da bakiye süre ücreti talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının, dosya kapsamındaki toplam talep miktarı 100,00 TL olmasına rağmen mahkemece davalı taraf lehine 750,00 TL vekalet ücretine hükmedildiği, karar tarihinde yürürlükte bulunan …’nin 13. maddesinin 2. fıkrasındaki “Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” düzenlemesi gereğince davalı lehine 100,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Hükmün “Davalı lehine 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” kısmının silinerek yerine;
“Duruşmada vekil ile temsil edilen davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret tarifesi 13/2 maddesine göre 100,00 TL vekalet ücreti takdirine, bu ücretin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.