Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/16236 E. 2017/19371 K. 29.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/16236
KARAR NO : 2017/19371
KARAR TARİHİ : 29.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla sürelerle çalışma ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı bankada en son operasyon yöneticisi olarak çalıştığını, SGK’ya müracaat ederek İş Kanunu’nun 14/1 maddesinin 5. bendi kapsamında aldığı kıdem tazminatına esas yazısını davalıya ibrazıyla iş aktini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı alacağı, fazla sürelerle çalışma alacağı, fazla mesai alacağı, hafta tatili alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iş sözleşmesini İş Kanunu’nun 14/5. maddesine göre feshettiğini iddia etse de asıl amacının başka bir işyerinde çalışmak olduğunu, çalıştığı dönemdeki tüm ücretlerinin ödendiğini, fazla mesaisinin olduğu kabul edilse bile taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesi ve iç mevzuat hükümlerine göre fazla çalışmasının da ücret dahilinde olduğunun kararlaştırıldığını, kendi mesaisini belirleyecek bir yönetici olarak çalıştığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İş sözleşmesinde veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki yönetmelik hükümlerinde fazla mesai ücretinin ücretin içinde kararlaştırılması halinde bu hüküm haftalık 45 saati aşan yılda 270 ayda 22.5 ve haftada 5.2 dolayısıyla haftalık 50.2 saat çalışma karşılığı ücreti kapsar. İşyerinde haftalık 40 saat çalışma kabul edilmiş ve sözleşmede de böyle bir hüküm varsa sözleşmedeki fazla mesai ücretinin içerisindeki hüküm fazla sürelerle çalışmayı da kapsar. O nedenle böyle bir çalışma düzeninde haftalık 50.2 saati aşan çalışma karşılığı fazla mesai ücretinin hesaplanması gerekir. Dosya içeriğine göre hükme esas bilirkişi raporunda davacının haftalık 50.2 saati aşan çalışması değil 45.5 saati aşan kısım fazla mesai olarak hesaplanmıştır. Bu hesaplama yukarıda açıklanan olguya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.