Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2014/3915 E. 2014/9953 K. 06.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/3915
KARAR NO : 2014/9953
KARAR TARİHİ : 06.05.2014

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, çalıştığı yıllar itibariyle tam gün çalışma suretiyle aylık bazda 30’ar gün olarak çalıştığının tespiti ile aksi yöndeki işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 1992 – 2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.
Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bildirilmeyen çalışmaları; “ilgili Halk Eğitim Müdürlüklerinden gelen yazılarda bildirilen tarih aralıklarında çalıştığı kabul edilerek, bildirilen toplam çalışma saatinin 7,5’e bölünmesi sonucu çıkan sayıdan, bildirilen gün çıkarılmak suretiyle hesaplanmıştır. Kozluk Halk Eğitim Merkezi tarafından gönderilen çizelgede davacının 25/03/2003-11/07/2003 tarihleri arasında haftada 35 saatten, toplam 539 saat çalıştığı belirtilmesine rağmen bilirkişinin sehven toplam 679 saat üzerinden işlem yaparak bildirilmeyen sürenin 29 gün olduğunu tespit ettiği, halbuki toplam 539 saat çalışmaya göre bildirilmesi gereken sürenin 72 gün olduğu, bu süreden 62 günün bildirildiği, bildirilmeyen sürenin 10 gün olduğu görülmüştür.
Bu şekilde fazla çalışmaya hükmetmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı hatalı kısım düzeltilmek suretiyle onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “25/03/2003-25/07/2003 dönemleri arasında 29 gün” ibaresindeki “29” sayısının silinerek yerine “10” sayısının yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 06/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.