Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/23715 E. 2017/14055 K. 16.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/23715
KARAR NO : 2017/14055
KARAR TARİHİ : 16.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanık …’ın kovuşturmada alınan savunmasında, suçu 04.30 sıralarında gerçekleştirdiklerini beyan ettiği, katılan ve müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanlarında, katılan …’ün takometreden aldığı çıktıda, 18.03.2013 günü 05.51’de akü kesildi yazısının çıktığını, takometrenin saatinin 10-15 dakika ileride olduğunun ve saat ayarının tam olarak yapılmamış olduğunu beyan ettiği, müşteki …’ın da takoğraf çıktısında elektrik kesintisinin 05.20 sıralarında olduğunun yazdığını beyan ettiği, sanıkların kullanmış oldukları … plakalı aracın takoğraf kayıtlarından aracın suç tarihinde 05.24 ile 05.48 saatleri arasında çalışıp durduğunun tespit edildiği, suç tarihi itibarıyla güneşin doğuş saatinin 05.53 olup bir saat öncesinin geceye tekabül ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemini gece vakti gerçekleştirdiğine dair delillerin neler olduğunun karar yerinde tartışılmadan, hakkında 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
2)Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, lehe bozmanın kararı temyiz etmeyen sanık …’a CMUK’nun 325. maddesi uyarınca sirayetine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.