Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/42389 E. 2017/21584 K. 12.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/42389
KARAR NO : 2017/21584
KARAR TARİHİ : 12.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin toplu iş sözleşmesi uyarınca ödenmesi gereken fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda, 30/01/2014 tarihli ve 2012/46 esas, -2014/19 karar sayılı ilam ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda Dairemizin; 23/11/2015 tarihli ve 2014/27893 esas, 2015/31048 karar sayılı bozma ilamı ile “ dosya kapsamında bulunan toplu iş sözleşmesinin 18. maddesine göre, işyerinde haftalık çalışma süresi 48 saat olarak belirlenmiştir. Taraf tanıklarının beyanlarından da, işyerinde haftanın altı günü, bir saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra günde sekiz saat ve haftada 48 saat çalışıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davacının haftada üç saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.” gerekçesi ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen reddine karar verilmiştir.
23/11/2015 tarihli ve 2014/27893 esas, 2015/31048 karar sayılı bozma ilamının, temyiz incelemesi sırasında dosya içerisindeki bir kısım bilgi ve belgenin gözden kaçırılması sureti ile maddi hataya dayalı olarak eksik oluşturulduğu davacının zamanaşımı itirazının dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10/02/1988 tarihli ve 197/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında, Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kökleşmiş içtihatları maddi hataya dayanan bozma ya da onama ilamının usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı yönündedir. (Yargıtay HGK17.012007gün 2007/9-13 esas 2007/17 karar ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 25/06/2008 gün 2008/11-448 esas, 2008/454 karar).
Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04/02/1959 tarihli ve 1957 /13 esas, 1959 karar ve 09/05/1960 tarihli 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucunda verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz.
Davacı vekilinin ıslah talebine karşı, davalı vekili süresinde zamanaşımı def’ini ileri sürmüş, ancak mahkemece bu husus nazara alınmamıştır. Davalının, ıslaha karşı vaki zamanaşımı def’i dikkate alınarak belirlenecek alacakların hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bu yönü ile de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.