YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/7304
KARAR NO : 2017/19458
KARAR TARİHİ : 30.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, maaş, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 16.07.2006-31.01.2014 tarihleri arasında davalılar yanında boya ve alçı ustası olarak en son net 1.560,00 TL ücret ile çalıştığını, ortakları aynı olan ve aynı adreste faaliyet gösteren davalı şirketler arasında organik bağ bulunduğunu, davacının çalışmasının bütünlük arz ettiğini, yaptığı iş ve pozisyonunda herhangi bir değişiklik olmadan ve hiç ara vermeden çalışmasını sürdürdüğünü, davalı şirketlerin inşaat firmalarının taşeronu olduğunu, işçilerin SGK primlerinin üst işverenler üzerinden yatırıldığını, iş akdini sigorta primlerinin eksik yatırılması, maaş alacaklarının ödenmemesi, fazla mesai ve tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili, açılan davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.
Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen….’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.
6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”
Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece karar gerekçesinde davacı işçinin davalı işyerinde 16.08.2006-31.01.2014 tarihleri arasında çalıştığı ve fesih tarihindeki aylık net ücretinin 1.560,00 TL/günlük brüt karşılığı 72,74 TL olarak kabul edildiği (A seçeneği) açıklanmasına karşın, hükme esas alınan bilirkişi raporunda aylık net 1.423,75 TL/günlük brüt karşılığı 66,38 TL üzerinden hesaplama yapılan (B) seçeneği esas alınarak talep edilen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması suretiyle gerekçe-hüküm çelişkisine neden olunmuştur.
Sonuç olarak, hüküm ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen …. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 30.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.