YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/16582
KARAR NO : 2017/19532
KARAR TARİHİ : 30.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle, davacının 13.12.1999 tarihinde davalı Üniversitede çalışmaya başladığını, iş akdinin 21.01.2011 tarihinde fesih edildiğini, davacının …. 6. İş Mahkemesinde işe iade davası açtığını, Mahkeme’nin 2011 /25-E, 2011/450-K sayılı ilamı ile davacının işe iadesine karar verdiğini, işe iade kararının 26.07.2012 tarihinde kesinleştiğini, davalının davacıyı işe başlatmadığını, davacının tazminatlarını ödediğini ancak kullanmadığı yıllık izin ücretlerini ödemediğini, davacının işten çıkartıldığında kullanmadığı 65 gün yıllık izninin bulunduğunu, davacının iş akdi feshedildiğinde aylık 4.145,00 TL ücret aldığını iddia ederek; yıllık izin ücreti alacağının işe iade davasının kesinleştiği ve davacının işe başlatılmadığı tarih olan 26.08.2012 tarihindeki ücret esas alınarak iş akdinin feshi tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının 13.12.1999 tarihinden iş akdinin feshedildiği 21.01.2011 tarihine kadar davalı Üniversite’de çalıştığını, iş akdinin feshi üzerine davacının tüm alacaklarının hesaplandığını, davacıya 36.431,90 TL ödeme yapıldığını; 2010 yılı izin formlarından davacının yıllık izinlerini kullandığının anlaşıldığını, önceki tarihli yıllık izin formlarına insan kaynakları bölümünün arşivindeki su baskını nedeniyle zarar gördükleri için ulaşılamadığını, 22.06.2010 tarihli hasar tespit tutanağı ile bu hususun sabit olduğunu, insan kaynakları bölümünde tutulan bilgisayar kayıtlarına göre davacının izinlerini kullandığının sabit olduğunu, davacının 1999 yılından bu yana izin kullanmadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2-Mahkemece davalı Üniversite’ nin 2547 sayılı Yasa’nın 56/b ve “Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları, bu Kanunun 56. maddesinde yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade ederler” şeklindeki Ek Madde 7 delaleti ile Harçlar Yasa’sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;
“2-Davacının yaptığı harçlar hariç 62,55 TL posta gideri, 300,00 TL bilirkişi giderinden oluşan toplam 362,55 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,
3-Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,“ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.