YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/26952
KARAR NO : 2017/27236
KARAR TARİHİ : 07.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Katılanın olayın meydana geldiği sırada jandarma er olarak görev yaptığı ve sanığın hastaneye sevkinde görevlendirildiği göz önüne alındığında, sanığın katılana karşı eyleminin uzlaşmaya tabi olmayan kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmemesi,
2-5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedileceğinin düzenlendiği, dosya kapsamına göre sanığın katılana karşı hastanede ve jandarma karakolunda birden çok kez gerçekleştirdiği tehdit eyleminin bu kapsamda değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1. cümlesi gereğince verilecek cezanın, aynı Kanun’un 43/1. maddesine göre artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik ceza tayin edilmesi,
3-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, “suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kastı” dikkate alınarak maddede yer alan seçenek yaptırımlardan adli para cezasına hükmedildiği halde, tehdit suçunda aynı gerekçelerle hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmemesi suretiyle çelişki yaratılması,
4-Kabule göre de;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın
106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu ancak yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği, anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 1, 2 ve 3 bozma nedenleri dışında diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.