YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/44572
KARAR NO : 2017/14126
KARAR TARİHİ : 30.11.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın eylemini, birden fazla mağdura karşı tek bir fiil ile gerçekleştirmiş olmasına karşın, 43/2. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi suretiyle aynı Kanun maddesinin 4. fıkrasına aykırı davranılması,
Kanuna aykırı ve sanık …’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanunun 8/1, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddeleri uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak; “TCK’nın 53/1 maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması” biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.