YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/609
KARAR NO : 2017/27228
KARAR TARİHİ : 07.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet, direnme
Bozma kararı üzerine, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna; “(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay ceza daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderileceğinin belirtilmiş olması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca Dairemize gönderilen dosya yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizin 30/09/2015 tarih ve 2013/18391 esas, 2015/34308 karar sayılı usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılan bozma kararındaki “sanığın aşamalarda katılanı tehdit etmediğini savunması, olay yerinde olduğu anlaşılan tanıklar …, …, …, …, …’ın ve sanıktan şikayetçi olan katılanın da kovuşturma aşamasında “tehdit sözünü duymadığını ancak yapılan hareketten bu sonuç çıkıyordu” şeklinde beyanda bulunarak sanığı doğrulaması karşısında, yukarıda açıklanan hususlara uyulmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması” biçimindeki gerekçeye göre, bozmadan sonra direnme mahiyeti arz eden “mahkememizce daha önce verilmiş olan 30/03/2011 tarih 2010/1082 esas 2011/197 karar sayılı kararın delillerin değerlendirilmesi yönünden yeterli olduğu, tehdit sözünü doğrudan duymadığını belirten bir kısım tanıkların yapılan hareketten tehdit edildiği yönünde sonuç çıkarttıklarının anlaşıldığı, eylemlerin ardı ardına gerçekleşme şekli ve bu konudaki mahkememizin 2007/652 esas 2008/495 karar sayılı ilamındaki gerekçelerle birlikte dikkate alındığında” şeklindeki gerekçeyle verilen Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2016 tarih 2015/590 esas ve 2016/149 karar sayılı kararı yerinde görülmediğinden, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 10. maddesi gereğince direnme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.