Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/25688 E. 2017/14593 K. 27.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/25688
KARAR NO : 2017/14593
KARAR TARİHİ : 27.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanığın müşteki …’a yönelik hırsızlık suçu ile mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasa’nın 143. maddesi uyarınca 1/6. oranında arttırım yapılırken 2 yıl 4 ay olarak bulunması gereken hapis cezasının 2 yıl 6 ay olarak hesap edilip yazılmış ise de; sonuç ceza doğru olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın hırsızlık suçu için, hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK’nın 53. maddesinin 1 ila 3.fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibariyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık …’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanığın müşteki …’ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suç saatinin 20.05 olduğu, suç tarihinde yaz saati uygulamasına göre güneşin 19.59’da battığı, gece vaktinin ise 20.59’da başladığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemini gece vakti işlememesine rağmen hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması,
2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında arttırım yapılırken 2 yıl 4 ay olarak bulunması gereken hapis cezasının 2 yıl 6 ay olarak hesap edilip yazılması,
3-Erteli hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a) ve (d) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına; anılan maddenin 3. fıkrası gereğince, cezası ertelendiği için kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1. ve 2. fıkralarının uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.