YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/7076
KARAR NO : 2017/18709
KARAR TARİHİ : 21.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ikramiye ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı işyerinde 01.08.1998 tarihinde gazeteci olarak işe başladığını, ancak sigortasının 01.08.2006 tarihinde kadar gazeteci olarak değil normal sigortalı olarak gösterildiğini, 01.08.2006 tarihinden itibaren de gazeteci statüsüne geçtiğini ve 3A kodundan primlerinin ödendiğini ve 17.10.2008 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, bu konuda gazeteci olarak çalıştığının tespiti için dava açtıklarını, 5953 sayılı yasanın 14.maddesine göre gazetecilere verilen 1 er aylık ücret tutarında ikramiyesinin ödenmediğini ve aynı Kanun’un 21.maddesine göre 4 hafta tam ücretli izin verilmesi gerekirken 14 gün izin verildiğini, bakiye kalan yılda 2 haftalık izin ücretinin de ödenmediğini iddia ederek ikramiye ve yıllık ücretli izin alacaklarının %5 faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 25.04.2008 tarihinden itibaren müvekkil Şirket nezdinde 5953 sayılı Basın İş Yasası kapsamında çalıştırıldığını ve kendisine tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, davacının iş akdinin 17.10.2008 tarihinde “iş sözleşmesinin mutabakat yoluyla feshi ve feshin sonuçlarına ilişkin sözleşme” ile yani ikale ile sona erdirildiğini, davacıya 01.11.1998-30.09.2002 tarihleri arasında çalıştığı … Haber Ajansı A.Ş, 01.10.2002-24.04.2008 tarihleri arasında çalıştığı …. Gazete Dergi Basım Yayın San. Ve Tic. A.Ş ve 25.04.2008-17.10.2008 tarihleri arasında çalıştığı …. Radyo Televizyon Haberleşme ve Yayıncılık A.Ş de geçirdiği hizmet sürelerini de kapsayacak şekilde 20.490,67 TL ödenerek, ilişkinin sona erdirilmesi konusunda mutabakata varıldığını, davacının anılan dönemlerde belirtilen tüm hizmet süresine şamil olmak üzere, iş sözleşmelerinin devamı süresince doğmuş olan, kıdem, ihbar, yıllık izin, fazla çalışma ve diğer hak ve alacaklarının olmadığını ifade ederek işvereni ibra ettiğini ve dava hakkından da feragat ettiğini, davacının çalıştığı … Gazete Dağ. A.Ş ve … Haber Ajansı A.Ş.’ye … tarafından el konulduğunu ve Bankacılık Kanunu hükümlerine göre cebri icra sureti ile 25.04.2008 tarihinde …. Radyo Haberleşme A.Ş.’ye ihale edildiğini, söz konusu satış işleminin Bankacılık Kanunu hükümlerine göre aktif bir satış olduğunu, İş Kanunu ve Borçlar Kanunu anlamında bir işyeri devri olmadığını, ihale şartnamesinin ekinde bulunan işçilerin iş akitlerinin de … Radyo Yayıncılık A.Ş.’ye devir olduğunu, gazeteciye her hizmet yılı sonunda ikramiye verilmesi için işverenin kar etmesinin esas olduğunu, davacının da çalıştığı şirketlerin borçlarından dolayı … tarafından el konulduğunu, Şirketin kar etmediğini, bu nedenle ikramiye ödeme koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacı vekilinin 02.03.2015 tarihli oturumda ikramiye alacağından feragat ettiğini beyan edip bu beyanını imzasıyla takdik ettiği, 5953 sayılı Basın İş Kanunu’nun 21. Maddesine göre, gazeteciye 10 yıla kadar her hizmet yılı için 4 hafta, 10 yıldan yukarı hizmetlerinde 6 hafta izin kullandırılması gerekmekte olup, davacı hizmet süresine göre 280 iş günü ücretli izne hak kazandığı, davacının kullanmadığı bakiye izin süresinin 137 gün olduğu hesaplandığı, aynı Kanun’un 29.maddesi, kullandırılmayan izin sürelerine ilişkin ücretlerin 2 katının ödenmesini zorunlu kıldığından, davacıya 274 günlük ücreti tutarında izin ücreti ödenmesi gerektiği, yıllık izin ücreti, aynı Kanun’un 14. ve ek 1 maddesine göre günlük % 5 fazla ödeme kuralına da tabi olmadığı, kullandırılmayan izinlerin ücret olarak ödendiği de davalı işveren tarafından kanıtlanamadığından izin ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı Basın İş Kanuna tabi olup, yıllık ücretli izin alacağı hesabının açıklığa kavuşturulması gereklidir.
5953 sayılı Basın İş Kanunu’nun 29. maddesine göre; “Gazeteciye bu Kanunun 21 inci maddesinde yazılı yıllık izni vermeyen veya izni vermiş olup da izin müddetine ait ücreti ödemeyen işverene, yıllık izin vermediği veya izin süresine ait ücretleri ödemediği kimsenin izin müddetine tekabül eden ücretler yekununun üç katı kadar idarî para cezası verilir; ayrıca gazeteciye ödenmesi gereken ücret toplamı, iki kat olarak ödenir. Kanunun 21. maddesinde meslekteki kıdemine göre kullanacağı izin süresi belirtilirken son fıkrasında “izin hakkından feragat edilemeyeceği” açıkça vurgulanmıştır. 29. maddeden gazeteci çalışırken uygulanması gereken bir yaptırım düzenlediği, çalışırken izin vermeyen veya izin verildiği halde izin ücreti ödenmeyen işveren hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır. Dairemizin kararlılık kazanan dönem ücreti üzerinden ödenmesi gereken izin ücreti, bu kullandırılmayan veya kullandırılmasına rağmen ücreti ödenmeyen ücrettir. Ancak bunun için gazetecinin çalışırken talep etmesine rağmen izin kullandırılmadığını veya izin verilmediğini iddia etmesi gerekir. Çalışırken bu yönde talebi olmayan gazetecinin, fesih nedeni ile son ücret üzerinden hesaplanacak izin ücreti, 21. maddedeki sürelerle sınırlıdır. Başka bir anlatımla fesih nedeni ile son ücret üzerinden hesaplanacak izin ücreti 29. madde gereği 2 kat hesaplanamaz.
Dosya içeriğine göre; davacının çalışırken yıllık izin talebinde bulunmasına rağmen izin kullandırılmadığını veya izin verilmesine rağmen ücretinin ödenmediğini iddia etmiş değildir. Bu nedenle 21. maddeye göre kullanılmayan izinlerin, 29. madde uyarınca iki katı alınarak, hesaplanması Dairemiz uygulamasına göre hatalıdır. Davacı iş sözleşmesinin feshinden sonra kullandırılmayan yıllık ücretli izinlerin karşılığı ücret alacağını talep ettiğine göre, 21. madde uyarınca kullandırılmayan toplam izin süresi, 29. madde uygulanmadan son ücret üzerinden hesaplanmalıdır.
Mahkemece hatalı hesap tarzına itibarla yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınması da isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.