YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/16005
KARAR NO : 2017/17909
KARAR TARİHİ : 09.11.2017
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 08.03.2007-01.08.2012 tarihleri arasında motorlu kurye olarak aylık 1.900,00 TL net ücretle çalıştığını, maaşın 720,77 TL sinin bankaya yatırıldığını, kalan 1.255,69 TL sini elden aldığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı olarak 5.275,98 TL ödendiğini, ancak eksik ödeme nedeniyle bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunduğunu, normal mesainin hafta içinde 08.30- 17.00 saatlerinde olduğunu, haftanın belirli günleri mesaiye kaldığını, cumartesi günü de aynı saatlerde çalıştığını, 5 yıllık çalışma süresince yıllık izinlerini düzenli kullanmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve kötü niyet tazminatı alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı şirkete dava dilekçesi Tebligat Kanunu’nun 35. Maddesine göre tebliğ edilmiş olup, Davalı tarafından davaya karşı bir cevap verilmemiştir.Islah dilekçesini alan davalı davaya karşı beyanında, davacının kötüniyetle doğru adrese tebligat yapılmasını engelleyerek savunma hakkının kullanılmasının önüne geçildiğini savunarak, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Taraflar arasında hizmet süresinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde motorlu kurye olarak 08/03/2007-01/08/2012 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederek hak kazandığı ve ödenmeyen işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsilini talep etmiştir. Davalı işveren ise davacının iddia ettiği çalışma dönemini hizmet tespit davasına konu ettiğini belirterek bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini bekletici mesele yapılması gerektiğini savunmuştur. Mahkemece bu tespit davasının sonucu beklenmeden hüküm kurulmuştur.
UYAP’tan yapılan kontrolde, hizmet tespiti davasında verilen kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 07/12/2015 tarih ve 2015/19002 Esas, 2015/21412 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu , bozma üzerine bozmaya uyularak yeniden yargılama yapıldığı ve verilen kararın yine Yargıtay 10.Hukuk Dairesi’nin 26/10/2017 tarih ve 2017/3694 Esas, 2017/7264 Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmıştır. Bu itibarla, hizmet tespiti davasında tespit edilen hizmet süresi ve belirlenen ücret miktarı işçi alacaklarını doğrudan etkileyeceğinden, hizmet tespiti davasının sonucuna göre değerlendirme yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.