Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/3049 E. 2017/16583 K. 13.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3049
KARAR NO : 2017/16583
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık … hakkında katılanlar … ve …’a karşı hakaret suçundan kurulan beraat,sanıklar … ve … hakkında katılanlar …,…. ve …’e karşı tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanlar …,… ve … vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılanlar vekilinin yüzüne karşı verilip 23/11/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükümlere karşı 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 18/12/2015 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca kısmen istem gibi REDDİNE,
2)Sanıklar … ve … hakkında katılan …’a karşı hakaret suçundan kurulan beraat,sanıklar … ve … hakkında katılan …’a karşı tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan … vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3)Sanık … hakkında katılan …’ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık … müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Katılana 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan tabanca kabzesi ile vurarak organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralayan sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca verilen temel cezanın TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırılmaması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 maddesi ile belirlenen 1 yıl hapis cezasının TCK’nin 87/2-b maddesi uyarınca iki kat arttırılması ile 3 yıl hapis cezasına çıkartılması ardından TCK’nin 87/2-b-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, TCK’nin 86/1 maddesinin uygulanmasından sonra TCK’nin 87/2-b maddesi gereğince cezanın doğrudan 8 yıl hapis cezasına çıkartılması,
c)Mahkemece “… ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığı tespit olunamadığı” gerekçesiyle haksız tahrik hükümleri uygulandığına göre, 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (2/4) oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
d)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.