Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/9266 E. 2017/23577 K. 31.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9266
KARAR NO : 2017/23577
KARAR TARİHİ : 31.10.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebiplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkillerinin muris …’nin mirasçıları olduğunu, …’nin …’ya bağlı … Özel Güvenlik İş Ortaklığının çalışanı olduğunu ve 05.04.2013 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası sonucu yaşamını yitirdiğini; müvekkilin 16.01.2006 tarihinden beri …’ya bağlı taşeron şirketler nezdinde çalıştığını, …’nin tüm çalışma süresinden, son çalışılan taşeron firmanın ise davacının çalıştığı dönemden sorumlu olduğunu belirterek, kıdem tazminatı alacağının tahsilini istemiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.
Somut olayda, davalılar arasında özel güvenlik alımı işine dair sözleşme olduğu, davalı …’nin asıl işveren , davalı şirketlerin ise son alt işveren oldukları, davacıların murisinin davalı şirketler bünyesinde 01/01/2012-04/04/2013 tarihleri arasında çalıştığı ve iş sözleşmesinin davacıların murisinin 04.04.2013 tarihinde vefat etmesi nedeni ile sona erdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece her ne kadar, davalı şirketler ile davalı … arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edilerek tüm çalışma süresine göre hesaplanan kıdem tazminatı alacağından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiş ise de, davacı dava dilekçesinde davalılardan asıl işveren olan … ‘nin tüm çalışma süresinden, alt işveren olan … Özel Güvenlik İş Ortaklığının ise bordro çalışma süresi ile sınırlı olmak kaydı ile kıdem tazminatından sorumlu tutulmalarına karar verilmesini talep etmiştir. Bu durumda mahkemece son alt işveren olan davalı şirketlerin çalışma süresi ile sınırlı olarak sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde talep aşılarak son alt işveren davalı şirketlerin tüm çalışma döneminden sorumlu tutulmaları hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.