YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2461
KARAR NO : 2017/4997
KARAR TARİHİ : 03.10.2017

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.01.2017 tarih ve 2015/496-2015/421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette azınlık pay sahibi olduğunu 27.03.2015 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında şirket işleri, giderleri hakkında TTK’nın 437. maddesi gereğince bilgi alma ve inceleme hakkı kapsamında talepte bulunduğunu, davalı şirket yöneticilerinin müvekkilinin bilgi almasını engellediklerini ileri sürerek belirtilen konularda bilgi verilmesi ve sözü edilen defter ve belgelerin incelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; 27/03/2015 tarihinde olağan genel kurul toplantısının yapıldığını, 15 gün öncesinde finansal tabloların faaliyet raporunun ve kar dağıtım teklifinin incelenmek üzere hazır edildiğini, istenilen bilgilerin davacıya noter aracılığı ile tebliğ edildiğinin, genel kurulda tüm soru ve iddiaların cevaplandırıldığını, davacının amacının şirketin çalışmasını yavaşlatmak olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının, davalı şirketin paydaşı olduğu, bu sebeple bilgi alma hakkının bulunduğu, yapılan genel kurulda davacının bir takım sorular yönelttiği, bunların genel kurul aşamasında kısmen cevaplandırıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre verilen ilk kararın verildiği anda kesin kararlardan olması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmiştir.
Ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 12.01.2016 tarihli ek kararına yönelik davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı ek karara ilişkin davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 12.01.2017 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.