YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3265
KARAR NO : 2017/5693
KARAR TARİHİ : 24.10.2017

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2015 tarih ve 2014/281-2015/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE ve davalı şirket vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin “Ferrero Rocher” ve “Rocher” markalarının sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “Roger” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ye başvuruda bulunduğunu, başvuruya karşı itirazda bulunulduğunu, itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, iki markanın benzer olduğunu, davalının başvurusunun iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu, tüketicilerin başvuruyu, müvekkili şirketin seri markalarından birisi olarak algılayacağını ileri sürerek YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili; davacının itiraza dayanak markaları ile başvuruya konu markanın görsel, işitsel ve anlamsal düzeyde benzer olmadığını, haksız yararlanma, zarar verme ihtimalinin de olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Davalı Bifa Bisküvi ve Gıda A.Ş. vekili; başvuru ile davacının dayanak gösterdiği markaların esas unsurları, görünüşleri, verdikleri genel izlenim, söylenişleri, şekilleri ve kullandıkları hizmetler açısından oldukça farklı olduğunu, iltibas bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; ortalama tüketicilerin en azından taraflara ait çekişmeli marka ve işaretleri taşıyan malların aynı işletmeden veya ekonomik, ticari yada idari olarak bağlantılı işletmelerden geldiği zannına kapılması, biri yerine diğerini alması riskinin yüksek olduğu, karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı TPE ve davalı şirket vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE ve davalı şirket vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE ve davalı şirket vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 27,00 TL harcın temyiz eden davalı TPE ve davalı şirkete iadesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.