YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/5872
KARAR NO : 2017/5024
KARAR TARİHİ : 04.10.2017
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/11/2015 tarih ve 2015/763-2015/1046 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 2012 yılında davalı bankadan tüketici kredisi kullandığını, davalı bankaya kredi kartı borcunun da bulunduğunu, davalı bankanın 2012 yılı Ağustos ayından beri aldığı emekli maaşına el koyduğunu, 5510 sayılı Kanun’un 93. maddesine aykırı olarak davalı bankanın emekli maaşından kesinti yaptığını ileri sürerek, maaşı üzerindeki blokenin kaldırılmasını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla emekli maaşından yapılan 7.900,00 TL kesintinin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının müvekkili bankadan kredi kullandığını, geri ödemelerine ilişkin kesintilerin emekli maaşından yapılmasına rıza gösterdiğini, davacının iyi niyet kuralına uygun davranmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davacının imzaladığı sözleşme ve taahhütnamedeki düzenlemelerin tüketici aleyhine olduğu ve tüketiciyi külfete sokan nitelikte haksız şart olduğu, tüketicinin emekli maaşına taksit tutarı için bloke uygulanarak el konulup tüketici kredisi borçları için takas, mahsup uygulamasının 4077 sayılı TKHK 6. madde haksız şart ile ilgili emredici hüküm bertaraf etmek amacıyla yapıldığı anlaşılmakla davanın kısmen kabulü ile emekli maaşına konulan blokenin kaldırılmasına, tahsil edilen 4.500,01 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 230,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.