YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4035
KARAR NO : 2017/5386
KARAR TARİHİ : 24.10.2017

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın yokluğunda verilen İzmir 5. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 31.12.2007 tarih 2007/1595 esas ve 2007/1683 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin gerekçeli kararın, soruşturma aşamasında bildirdiği adrese tebliğ için gönderildiği, adreste tanınmadığının tebligat yapılamaması üzerine, daha önce hiç tebligat yapılamayan aynı adrese Tebligat Kanun’un 35. Maddesine göre 06.03.2008 tarihinde tebliğin usulsüz olması nedeniyle hüküm kesinleşmediğinin İzmir 5. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06.05.2011 tarihli 2010/65 esas, 2011/849 karar sayılı kararının hukuki geçerlilikten yoksun olduğu anlaşılmakla, sanığın 31.05.2011 tarihli temyiz isteminin, İzmir 5. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 31.12.2007 tarihli 2007/1595 esas ve 2007/1683 karar sayılı ilk hükme yönelik olduğu kabul edilerek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 20. Maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup, itiraz kanun yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.