YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2015
KARAR NO : 2017/4674
KARAR TARİHİ : 25.09.2017
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada …1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/02/2015 tarih ve 2014/1662-2015/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirketin Kayseri’de bulunan ve resmen kapatmış olduğu 3 adet mağazadaki demirbaş ve emtiaları satın aldığını, bu satın almaya karşılık düzenlenen faturalar ve yapılan ödemeler sonunda müvekkilinin davalıdan alacaklı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 75.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacı tarafa hiç bir borcunun bulunmadığını, taraflar arasında yapılan işletme hakkı devri protokolü ile davacının müvekkili ve dava dışı şirkete ait olmak üzere toplam 14 adet marketin işletme hakkını devraldığını, marketlerin içindeki demirbaş ve emtiaların devir bedelinin dışında olup, bunların ayrıca fatura ile davacı şirkete satıldığını, müvekkiline halen işletme devir bedelinin de ödenmediğini savunarak, davanın reddi ile takas ve mahsup taleplerinin kabulünü istemiştir.Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; dava, işletme devri sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğu, dava konusu devre ilişkin davacı ile davalı şirket arasında içeriği ve imzaları her iki tarafça da inkar edilmeyen ve kabul edilen 13/08/2008 tarihli protokolün de düzenlenip imzalandığı, gerek davacı gerekse davalı vekillerince sunulan tüm beyan ve cevap dilekçelerinin içeriğinden taraflar arasındaki iş bu satış ve devir işlemi, protokol ve içeriği ile bu satış ve devir nedeniyle kesilen faturalar ve davacınını yaptığı ödeme miktarları konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlığın bulunmadığı, taraflar arasındaki sözleşmesinin 5. maddesindeki 2.200,00 TL, madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere işletme hakkının devir bedeli olarak öngörüldüğü, oysa davalı tarafın davacıya bu miktarın üzerinde fatura kestiği, bu husus işletmenin, işletme hakkı devir bedelinin sadece 2.200,00 TL olduğunu, davacıya devredildiği çekişmesiz olan demirbaşların ve emtiaların bu bedelin içinde olmadığını gösterdiği, davacının fazla bir ödemede bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.