YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/12484
KARAR NO : 2017/5070
KARAR TARİHİ : 04.10.2017
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/10/2015 tarih ve 2014/1857-2015/544 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinden 17/05/213 tarihinde iki adet kredi kullandığını, müvekkilinden dosya masrafı adı altında 1.067,50 TL ve 1.259,00 TL’nin haksız yere tahsil edildiğini ileri sürerek şimdilik 750,00-TL’nin tahsil tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlardaki avans faiziyle davalıdan tahsiline ve müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, ticari kredi sözleşmesinden kaynaklanan dava konusu tahsis/kullandırım ücretlerinin müşteri tarafından kabul edilen kredi sözleşmesi ve beyanname metni esas alınarak tahsil edildiğini, kredi sözleşmesinin ücret, masraf ve komisyona ilişkin maddelerinin genel işlem şartı niteliği taşıdığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen genel ticari kredi sözleşmesinde komisyon ve masraf kesintisi adı altında kredi dosya masrafı kesintisinin açıkça alınacağının sözleşmede düzenlenmediği, dolayısıyla bu masraf kaleminin ne kadar olacağı konusunda da herhangi bir hususun kararlaştırılmadığı, davalı bankanın davaya konu kredi için dosya masrafı adı altında ayrıca bir masraf yaptığını ispat edemediği, bu nedenle de bu masraf kalemi nedeniyle kesinti yapılmasının sözleşmeye aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 750,00 TL asıl alacağın dava tarihinden, 1.576,50 TL’nin ıslah tarihi olan 15/07/2015 tarihinden itibaren değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 118,92 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.