YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/22464
KARAR NO : 2014/18217
KARAR TARİHİ : 11.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 Sayılı HUMK’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu kararda davanın kısmen kabulüyle davacı lehine 4.200,00 TL’ye hükmedilmiş olup reddedilen kısım 1.400,00 TL’dir. Karara karşı sadece davacı … vekili temyiz talebinde bulunmuştur.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, verilen karar miktar itibariyle davacı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı … vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün davacı yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı …’a geri verilmesine, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.