YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4431
KARAR NO : 2017/10576
KARAR TARİHİ : 12.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanıklara yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış zamanaşımının suç tarihi olan 10.09.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
II-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanıkların eylemine uyan TCK’nın 116/1-4,119/1-c, kapsamında kalan suçun olağan zamanaşımı süresinin 15 yıl olduğu, aynı suçun olağanüstü zamanaşımı süresinin 22 yıl 6 ay olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki zamanaşımı sebebi ile bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından; dairemizce 30.01.2012 tarihli, 2011/16208- 2012/1497 Esas – Karar sayılı bozma kararından önce verilen ve sadece sanıklar müdafiileri tarafından temyiz olunan 16.02.2007 gün, 2006/298- 2007/67117 Esas – Karar sayılı kararda; sanıklar hakkında verilen konut dokunulmazlığını ihlal suçundan neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bozma öncesi verilen kararda belirlenen bu cezalardan fazla cezaya hükmedilemeyeceği gözetilmeden, bozma sonrası
yapılan yargılama sonucu suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,
2-Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi ve sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin hüküm fıkrasındaki “2 yıl hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına”, cümlesinden sonra eklenmek üzere “netice ceza daha önce verilen karardaki cezadan çok olamayacağından 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca cezanın 1 yıl hapis cezasına indirilmesine” yazılması suretiyle suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.