YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3519
KARAR NO : 2017/5746
KARAR TARİHİ : 25.10.2017

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … … 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/11/2015 tarih ve 2014/1408-2015/950 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin … marka küçük ev aletlerinin pazarlama işini yaptığını, bu kapsamda dava dışı … firmasına ürün gönderdiğini, firmanın ürünlerin fazla geldiğini belirterek 80 kolisini iade ettiğini, taşıma irsaliyesi ile ürünlerin kendilerine iade edilmek üzere davalıya verildiğini, ancak aletlerin müvekkiline teslim edilmediğini ileri sürerek, 23.780,93 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı çalışanına ürünlerin tutanak ile teslim edildiğini, davacının aksini ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacı şirketin iade fatura konusu malların gönderileni olduğu, davalının taşıyıcı şirket olduğu, TTK 781. maddesinde taşıyıcının, eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen müddet içinde uğradığı ziyaa ve hasardan mesul olduğunun düzenlendiği, davalı taşıyıcının dava dışı … A.Ş.’den davacı şirkete ait olan ve iade faturası kapsamındaki ürünleri taşıma irsaliyesi ile teslim almasına rağmen eşyaları davacı şirkete teslim ettiğini ispat edemediği, taşıma irsaliyesinde eşyanın değerinin gösterilmediği, iade faturasındaki değerinin kabulünün uygun olacağı gerekçesiyle davanın 23.780,93 TL yönünden kabulü ile, kabul edilen 23.780,93 TL alacağın 28/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.218,28 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.