YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/7286
KARAR NO : 2017/18578
KARAR TARİHİ : 20.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile gelir vergisi stopaj indirim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin, davalı iş yerinde 23/03/2004 ile 10/09/2013 tarihleri arasında son olarak ön üretim sorumlusu unvanı ile çalıştığını, 2009 yılından bu yana doğmuş fazla mesai, hafta tatili, gelir vergisi iadesi ve yıllık izin alacaklarının büyük kısmının ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai, hafta tatili, gelir vergisi muafiyetinden doğan alacağı ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının fazla mesai yapmadığını veya hafta tatilinde çalışmadığını, iddianın varit olduğu düşünülse dahi davacı üst düzey yönetici olduğunu, bu tür sorumluluğa sahip çalışana ödenen ücret yüksek olduğundan ödenen ücrete fazla mesai ücretinin de dahil olduğunun kabul edildiğini, yüksek mahkeme içtihatlarının da bu yolda olduğunu, ayrıca davacı ile şirket arasındaki iş akdinin 4/a maddesine göre de davacının aldığı ücretin içinde tüm çalışma günleri ve bu günlerde belirlenen fazla çalışma ücretlerinin dahil olduğunun kararlaştırıldığını, hiçbir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece tanık beyanlarına itibarla davacının 01/04/2010 tarihine kadar haftalık 7,5 saat fazla mesai yaptığı, 31/03/2010 tarihli hizmet sözleşmesinde belirlenen ücrete fazla mesainin dahil olduğunun kararlaştırıldığı, bu nedenle yıllık 270 saatlik fazla mesai süresinin ( haftalık 5,5 saat ) yapılan hesaptan tenzili ile davacının 01/04/2010 tarihinden itibaren haftalık 2 saat fazla çalışmasının bulunduğu kabul edilerek alacak hesaplanmıştır.
Somut uyuşmazlıkta, 31/03/2010 tarihli hizmet sözleşmesinin imza tarihinden öncesine yönelik ücret bordroları dosyada bulunmamakla birlikte, kuruma yapılan bildirim tutarlarından sözleşmenin imza tarihinden sonra fazla çalışmanın ücrete dahil edilmesi sonucunda davacının ücretinin değişmediği izlenimi edinilmektedir.
Mahkemece davacının 31/03/2010 tarihli hizmet sözleşmesinin imzalanmasından önceki ve sonraki ay bordroları getirtilerek davacının ücretinin değişip değişmediği tespit edilmeli ve sonucuna göre ücrete fazla mesainin dahil olduğu hükmünün geçerli olup olmadığı değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 20/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.