YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/40021
KARAR NO : 2017/21511
KARAR TARİHİ : 12.10.2017
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davalı Bankanın normal çalışma saatlerinin hafta içi 09.00-18.00 saatleri arasında olduğunu, ancak hafta içi hergün 20.00-21.00 saatine kadar çalıştığını, ayrıca ayda en az iki defa cumartesi günleri 10.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini belirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekil, davacının aylık ücreti içinde fazla mesai ücretinin de yer aldığını, bu nedenle fazla mesai ücreti talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftada beş gün 09.00-21.00 saatleri arasında,bir ay iki cumatesi, bir ay bir cumartesi günü çalıştığını, buna göre cumartesi çalışılmayan haftalarda 7.5 saat, çalışılan haftalarda 14 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı taraf dava dilekçesinde hafta içi mesaisinin 20.00-21.00 saatlerine kadar sürdüğünü beyan ederken, davacı tanıklarıda bu yönde beyanda bulunmuştur. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, davacı ve tanıklarının beyanları, emsal dava dosyaları hep birlikte değerlendirdildiğinde davacının hafta içi 09.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının hafta içi 09.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla mesai süresinin tespit edilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile fazla mesainin hüküm altına alınmış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Davanın kısmi dava olarak açıldığı sabittir. Her ne kadar davacı taraf ıslah dilekçesinde dava konusu miktarın HMK 107/2 gereğince artırılması olarak belirtilmiş ise de; bu ıslah dilekçesi ile dava türünün belirsiz alacak davasına dönüşmeyeceği açıktır. Bu bakımdan Mahkemece davanın kısmi dava olarak görülmesi ve ıslaha karşı zamanaşımının dikkate alınması yerindedir. Ancak bilirkişi ek raporunda ıslaha karşı zamanaşımı defi dikkate alınırken dava dilekçesinde talep edilen miktarların zamanaşımına uğramayacağının gözönünde tutulmaması hatalı olmuştur. Bu sebeple, dava dilekçesinde talep edilen alacak miktarlarının zamanaşımına uğramadığı gözetilerek alacaklar belirlenip karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcınn istek halinde ilgiliye iadesine, 12/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.