Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/7080 E. 2017/18412 K. 16.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/7080
KARAR NO : 2017/18412
KARAR TARİHİ : 16.11.2017

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı; davalı …’a ait işyerinde 17/05/2013 tarihinde işe başladığını, aylık 1.400,00 TL net maaş aldığını, iş akdinin haksız nedenle 04/12/2013 tarihinde sona erdiğini iddia ederek, ihbar tazminatı, fazla mesai, asgari geçim indirimi, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının asgari ücret üzerinden çalıştığını, davacının davalıya ait kamyonda nakliye işi yaptığını, çalışma saatinin günde 2-3 sefer … arasında malzeme taşıma işi nedeniyle 6-8 saat olduğunu, davacının çalışma saatlerini kendisinin ayarladığını, taşınacak malzemenin çıktığı zaman çalıştığını, davacının kendisine ait araca sürekli zarar verdiğinden ve sürekli trafik cezası yediğinden dolayı işten çıkarmak zorunda kaldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının ara dinlenmesi düşüldükten sonra günlük fiilen 12 saat çalıştığının kabulü ile haftada 6 gün çalıştığı günler için 27 saat; haftada 7 gün çalıştığı günler içinse 39 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de davacının ayrıca hafta tatili talebinde bulunduğu ve bu talebinin ayrıca hüküm altına alındığı gözetildiğinde, haftada 7 gün çalışmasında geçen 12 saatin tamamının fazla mesai hesabına dâhil edilmesi hatalıdır. Mahkemece haftada 7 gün çalışmasındaki 7,5 saatin hafta tatilinde değerlendirildiği gözetilerek 7 gün çalışılan haftalar için fazla mesai alacağının 31,5 saat olarak kabulü gerekirken hatalı değerlendirmeyle 39 saat kabulü hatalıdır.
3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nın 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.