YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/21891
KARAR NO : 2017/26373
KARAR TARİHİ : 23.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı yanında 11.03.2010 tarihinde uzun yol tır şöförü olarak işe başladığını, işten çıkarıldığı tarihe kadar kesintisiz olarak çalıştığını müvekkilinin haksız bir şekilde işten çıkarıldığnı, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli ücreti alacağı, ödenmeyen maaş farkları, yol harcırahı alacağı, fazla çalışma ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı, hafta sonu tatil ücret alacağının davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Savunmasının Özeti:
Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının iş akdinin haklı sebep olmadan feshedildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasında davacının davalı işverenden ücret alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.
Davacı taraf dava dilekçesi içeriğindeki taleplerinde, hem yol harcırah alacağı hem de maaş farkı isteminde bulunmuştur. Alınan ilk rapor içeriğinde, davacının aylık olarak sabit ücret ve sefer başına 500 USD ile çalıştığı kabulü doğrultusunda gelirinin asgari ücret+1000 USD olduğu tespiti ile hesaplama yapılmıştır. Ayrıca davacının yol harcırahı olarak ifade ettiği alacak kalemi, sefer başına aldığı prim olarak yorumlanıp, davacının 50.826,71 TL harcırah alacağı bulunduğu, maaş fark alacağı bulunmadığı tespiti yapılmıştır. Tarafların itirazı doğrultusunda aynı bilikişiden ek rapor alınmış, yapılan emsal ücret araştırmalarına göre davacının aylık gelirinin net 3.100,00 TL olduğu kabul edilmiş, buna göre davacının 61.844,90 TL ücret alacağı bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Mahkemece hüküm kurulurken, davacının hem harcırah hem de ücret farkı alacağı bulunduğu yönünde kabule varılmış, buna göre aynı alacak talebi iki farklı isim altında kabul edilerek mükerrer tahsil sonucuna sebebiyet olunmuştur.
Buna göre, ek raporda tespit edilen net 3.100,00 TL aylık gelirin içerisine sefer başına alınan ücretlerin dahil olduğu kabul edilerek, ilk raporda hesaplanan yol harcırahından kastedilen kalemin sefer başına alınan prim olmadığı tespiti dosya kapsamına daha uygun düşecektir. Bu sonuca göre, mahkemece yapılacak iş ek rapordaki ücret farkı yönünde yapılan hesaplamayı hükme esas almak, ancak ilk raporda hesaplaması yapılan, yol harcırah alacağının bulunmadığı tespitini yapmaktan ibarettir.
Davacının yol harcırahına ilişkin talebin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.