Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2017/14116 E. 2017/16554 K. 11.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/14116
KARAR NO : 2017/16554
KARAR TARİHİ : 11.12.2017

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Akbulut İnş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR
Davacı üçüncü kişi vekili, 08.05.2013 ve 09.05.2013 tarihlerinde yapılan hacizlerde mülkiyeti müvekkili şirkete ait olan menkul malların haczedildiğini, bu malların borçlu şirket ile müvekkili arasında yapılan Finansal Kiralama ve Tadil Sözleşmesi uyarınca borçluya kiralandığını, malların mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu belirterek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, mahcuzlardan hangilerine yönelik olarak istihkak iddiasında bulunulduğunun dava dilekçesinde açıkça belirtilmediğini, finansal kiralama sözleşmelerine konu malların kira ödemelerinin sona erip ermediğinin ve süresinin belirtilmediğini, hacze konu menkuller hakkında diğer bir üçüncü şahıs tarafından açılan istihkak davasının başka mahkemece reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı tarafça ibraz edilen Finansal Kiralama Sözleşmeleri ile denetlemeye ve hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporuna göre, haczedilen menkullerin borçlu elinde bulunmasının sözleşme gereği olduğu, davacının iddiasını kanıtladığı gerekçesi ile davanın kabulü ile 8.5.2012 ve 9.5.2012 tarihli haciz tutanağında dökümü yapılan emtiaların davacı … ve Kredi Finansal Kiralama AO’a ait olduğuna karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabülüne karar verilmişse de, toplanan deliller, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;
1-Mahkemece, hükme esas alınan 29.01.2014 tarihli bilirkişi raporu yetersiz olup, hüküm kurmaya ve denetime de elverişli değildir. Bu sebeple, dosyanın alanında uzman başka bir bilirkişi tevdii ile davacının sunmuş olduğu Finansal Kiralama sözleşmelerine konu mallar ile dava konusu mahcuzların bire-bir mukayesesinin yapılması, dava konusu mahcuzların finansal kiralamaya konu mallar olup olmadığının duraksamaya mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi, bu hususları gösterir hüküm kurmaya ve denetime elverişli rapor alınması, bundan sonra dosyadaki diğer bilgi ve belgeler de dikkate alınarak uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporundaki yetersiz değerlendirmeler nazara alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK’nun 366 ve 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek bulunmadığına, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.