Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2014/8393 E. 2017/6107 K. 13.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/8393
KARAR NO : 2017/6107
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kayden suç tarihinde 18 yaşından küçük sanık hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasanın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

2- Yakınan …’ten 1 TL para isteyip yakınanın vermek istememesi üzerine boğazını sıkarak zorla 1 TL parasını, yakınan …’i darp ederek 5-6 TL harçlığı olan parasını, yakınan …’ın omzuna vurmak suretiyle 10 TL parasını alan, sanığın özgülenen kastı dikkate alınarak, hakkında TCK’nın 150/2. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Yakınan …’in soruşturma aşamasında verdiği ifadede; “sanığın kendisine sert sert bakıp, tokat vurması üzerine yol parası olan 1.25 TL’yi verdiğini” ifade etmesine karşın,

09/04/2013 tarihli celsede ise sanığın kendisini gözleriyle korkuttuğu için 1 TL para vermek zorunda kaldığını ifade etmesi dikkate alındığından,

Öncelikle yakınanın aşamalardaki beyanları okunup, aralarındaki açık aykırılık giderilmeden eksik soruşturma ile yetinilip, yakınanın hangi beyanına, nasıl bir gerekçeyle üstünlük tanındığı ise denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4- 5237 sayılı TCK’nın 168/3. maddesinin, aynı yasanın 31. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık … savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. ve 326. fıkraları uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.