YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11493
KARAR NO : 2017/9970
KARAR TARİHİ : 07.12.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak
Hüküm : TCK’nın 179/2-3, 53/1-3, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 1.40 promil alkollü olarak sevk ve idaresinde bulunan aracıyla seyir halindeyken, çift taraflı maddi hasarlı trafik kazasına neden olduğu anlaşılan somut olayda, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek sanığın daha önce de alkollü araç kullandığının tespit edildiği dikkate alınarak, mahkemece hükmedilen cezanın fazla olduğuna ilişkin tebliğnamedeki bozma içeren (I) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin, TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilebilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Uygulama maddesinin TCK’nın 179/3-2 maddeleri olarak gösterilmesi gerekirken, 179/2-3 olarak hatalı gösterilmesi,
2-Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verildiği sırada, adli sicil kaydındaki sabıkalardan ceza bakımından en ağır olanın tekerrüre esas alınacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1.paragrafındaki “TCK’nun 179/2, 3” ibaresinin “TCK’nın 179/3-2” ibaresi olarak değiştirilmesi, hükmün tekerrüre ilişkin paragrafının çıkartılarak yerine, “Sanık hakkında İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.07.2012 tarih ve 2012/583-2012/626 sayılı ilamı ile “hırsızlık” suçundan verilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamı nedeniyle TCK’nın 58/1-6-7. maddeleri uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE cezanın infazından sonra hükümlü hakkında 5275 sayılı yasanın 108/4. maddesinde düzenlenen DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA, sanık aleyhine temyiz bulunmaması nedeniyle CGTİK’nin 108/2. maddesinin miktar itibariyle mahkemenin esas aldığı ilamdaki cezanın esas alınmasına,” paragrafının yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.