YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/624
KARAR NO : 2017/26392
KARAR TARİHİ : 30.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanığın, katılan …’a yönelik silahtan sayılan aletle yaralama suçundan dolayı kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık …’nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanığa yükletilen birden fazla kişi ile birlikte ve silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık …’nin katılanlar … ve …’ya yönelik, birden fazla kişi ile ve silahla tehdit suçlarını, başka hangi sanık veya sanıklarla birlikte, nasıl bir iştirak iradesi içinde, hangi eylemlerle ve hangi silahla işlediğinin, gerekçe ve hüküm kısmında denetlemeye olanak verecek şekilde tartışılıp, açıklanmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükümleri kurulması,
2-Kabule göre de;
a-İddianame içeriğindeki anlatıma ve gerekçeli karardaki kabule göre, sanığın her iki katılana, aynı tartışma ortamında, kısa zaman aralığı içinde, aynı olay nedeniyle ve aynı suç kastı ile tehdit eylemlerini yönelttiğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 43. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca mahkumiyet hükmü kurulması,
b-Temel ceza belirlenirken, doğrudan TCK’nın 106/2-a maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 106/1-1. cümlesi gereğince ceza tayin edilip, anılan Kanunun 106/2-a maddesi gereğince artırıma gidilmesi,
-2-

c-Katılanlara ait hayvanları güden …’ın hayvanları, sanıklara ait tarladan geçirmesi nedeni ile tartışmanın başladığı iddiası karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
d-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar … ve … vekili ile sanık …’nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.