Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2017/2136 E. 2017/24179 K. 22.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2136
KARAR NO : 2017/24179
KARAR TARİHİ : 22.11.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f,168/2, 35, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık …’ın e-posta hesabı oluşturarak MSN’ de kendisini Koç Finans bankası görevlisi olarak tanıtıp, Finansbanktan araç kredisi almış ancak borcunu ödeyememiş olması nedeni ile aracı haczedilerek fiilen bağlanmış olan müşteki … ile yazıştığı, teminat olarak 500 TL parayı Kredi Tüketim … adına yatırması halinde aracı teslim edeceklerini söylediği , bunun üzerine müştekinin 25/10/2010 tarihinde bildirilen hesaba 500 TL para yatırdığının iddia edildiği olayda; sanık, katılan ve müşteki beyanları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin sanığın mahkumiyetine yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.04.2013 tarihli ve 2012/6-1524-2013/152 sayılı kararı da gözetilerek, sanığın ödeme yapabilmesi için tevdii mahalli tayin edilip, mağdurların zararlarını tevdii mahalline yatırması halinde hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken katılanın sanığın annesinin zararı giderme teklifini kabul etmediği gerekçesiyle TCK’nın 168.maddesinin uygulanması ile eksik ceza tayini,
2- Adli emanette kayıtlı CD hakkında karar verilmemiş olması,
Kanuna aykırı olup,o yer Cumhuriyet savcısı, sanık,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.