YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/32897
KARAR NO : 2014/36225
KARAR TARİHİ : 22.12.2014

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının işten kendi isteğiyle ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davalı işverenden işçilik alacağı olmadığını da savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ve diğer işçilik haklarını talep etmesi sebebiyle iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız şekilde feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesince; bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde olduğu, bozma ile birlikte önceki hükmün ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirdiği, mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamayacağı, bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297’ye uygun olması gerektiği, bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında yeniden hüküm oluşturulması gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyularak bozma ilamı doğrultusunda; bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında yeniden hüküm oluşturulmuştur.
Karar taraflarca temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Mahkemece bir kısım işçilik alacaklar ile ilgili kısmen ret kararı verilmesine rağmen reddedilen alacak miktarı üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi hükmü dikkate alınarak vekalet ücretine hükmolunması gerekir. Bu durum bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Mahkemece “Duruşmada vekil ile temsil edilen davalı lehine yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir olunan 1.500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” denilmek suretiyle hüküm kurulmuştur.
Buna göre sonuç olarak reddedilen alacak miktarı için davalı lehine hükmedilen ve bozma öncesindeki hükümde yeralan maddeye göre “ Duruşmada vekil ile temsil edilen davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre 1.270,08 TL vekalet ücreti takdirine bu ücretin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine” şeklinde karar verilmesi gerekmektedir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerden;
1-Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının altıncı paragrafında yer alan “Duruşmada vekil ile temsil edilen davalı lehine yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir olunan 1.500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ilişkin fıkrasındaki sözcüklerin hükümden çıkartılarak yerine “Duruşmada vekil ile temsil edilen davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre 1.270,08 TL vekalet ücreti takdirine bu ücretin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine” şeklinde değiştirilmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 22.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.