YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/13754
KARAR NO : 2017/7955
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

Davacı … vek. Av. … ile davalı …. vek. Av. … arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda … 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 22/03/2016 gün ve 2014/762 E. – 2016/267 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

– K A R A R –

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun’un 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 1.890,00 TL’dir
Temyize konu edilen miktarın 1.602,33 TL olması nedeniyle 22/03/2016 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.