Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/23845 E. 2017/15215 K. 04.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/23845
KARAR NO : 2017/15215
KARAR TARİHİ : 04.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I)Sanık … hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın 20/12/2013 tarihli hüküm duruşmasında hazır olduğu ve kararın bu duruşmada tefhim edildiği, CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 02/06/2014 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Yasa’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık … hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Yokluğunda karar verilen sanığın savunmasının alınması sırasında beyan ettiği adres yerine doğrudan mernis adresine tebligat yapılmak suretiyle karar kesinleştirilmiş ise de; yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanığın kararı öğrenmesi üzerine temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz talebinin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Gerek iş yeri güvenlik kamerası görüntülerinde sanıkların geceleyin saat: 03.30 sularında iş yerine girdiklerinin tespit edilmesi, gerekse sanığın aşamalarda ikrarını içeren savunmalarında hırsızlık suçunu gece vakti işlediğini kabul etmesi karşısında sanığın cezasında TCK 143. madde uyarınca artırım yapılması gerekirken artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmiş olması; sanığın adli sicil kaydında yer alan Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2008/404 Esas ve 2011/509 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemiş olması; sanığın birden fazla kişi olarak müştekiye ait iş yerine girdiğinin sabit olması karşısında cezasında TCK 119/1-(c) maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmiş olması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık …’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.