YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1910
KARAR NO : 2017/15733
KARAR TARİHİ : 30.11.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetlerine
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık … hakkında;Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık … hakkında haksız tahrik oluşturan eylemin mağdurun sanığa yaralamasından ibaret olmasına göre TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek cezadan TCK’nin 29. maddesine gereğince asgari oranda indirime gidilmesi gerekirken 1/2 oranında yapılarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;
1)Sanık … hakkında silahla tehdit suçundan hükmedilen hapis cezasından haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması sırasında uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2)28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda sanık … hakkındaki hükmün hapse çevrileceğine karar verilmesi,
3)5271 sayılı CMK’nin 150/2. maddesi uyarınca sanıklara kovuşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu müdafiinin ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine aykırı olarak hazine üzerinde bırakılması yerine sanıklardan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, ”sanık … hakkındaki hükmün TCK’nin 52/4. maddesinin uygulandığı paragrafından” ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına (ihtarat yapıldı)” ibaresinin çıkartılması ve ”sanık … hakkında tahrik hükümlerinin uygulandığı paragrafa TCK’nin 29. maddesinin” eklenmesi ile sanıklar hakkındaki 7.bentten” sanıklardan ayrı ayrı tahsili ile hazineye gelir kaydına” ibaresinin çıkartılarak yerine “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesi de gözetilerek hazine üzerinde bırakılmasına”’ ibaresi eklenerek hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.