YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6294
KARAR NO : 2015/23386
KARAR TARİHİ : 07.12.2015
MAHKEMESİ : …Aile Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirmesi, reddedilen tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.12.2015 günü temyiz eden davacı-karşı davalı … Kutlay vekili Av. … ve karşı taraf davalı-karşı davacı … vekili Av. … geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece, tarafların belirlenen kusurlu davranışları sayılarak, eşit oranda kusurlu kabul edilmek suretiyle iki tarafın açtığı davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, yaşanan en son olayda; davalı-karşı davacı erkeğin eşine şiddet uygulaması sırasında, davacı-karşı davalı kadının şiddetten kurtulmak maksadıyla eşini itmiş olmasının kadına kusur olarak yüklenmesi mümkün değildir. Erkeğin olaydan sonra aldığı adli raporda da yaralanmasına ilişkin bir bulguya rastlanmamış olup, ceza yargılaması sonucunda; kadının bu davranışı meşru savunma sınırlarında kaldığı kabul edilerek, erkeğin fiziksel şiddet nedeniyle cezalandırılmasına karar verilirken, kadına ceza verilmemesine karar verilmiştir. Ayrıca kadının şiddet görmekte iken, kendisini şiddetten korumak maksadıyla, eşini itmiş olmasının tepkisel bir hareket olduğunun kabul edilmesinde de zorunluluk vardır. Tepki niteliğindeki bu davranış nedeniyle kadına kusur yüklenemez. Hal böyle olunca mahkemece tarafların belirlenen diğer kusurlu davranışları yanında, eşine fiziksel şiddet uygulayan erkek boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır oranda kusurludur. Ancak kadının, erkek tarafından açılan boşanma davasına karşı çıkması, hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olup, erkeğin davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. Belirlenen bu kusur durumu halinde de boşanmaya karar verilebileceğine göre, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının kabulü sonucu itibarıyla doğru olup, boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiş (HUMK.md.438/son), davacı- karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
2-Davacı-karşı davalı kadın boşanmaya neden olan olaylarda eşit veya ağır oranda kusurlu olmadığına göre, onun yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) takdiri gerekirken, hatalı kusur belirmesinin sonucu olarak bu isteklerin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin Fikri’den alınıp Nalan’a verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.