YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4588
KARAR NO : 2017/4353
KARAR TARİHİ : 28.11.2017
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : TCK’nın 81, 35, 29, 62, 53 ve CMUK’nun 326/son maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, sanığın suçsuz olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık … ile mağdur …’in komşu oldukları, olaydan önce sanığın eşi Derya’nın, mağdurun bakkalına sigara almaya gittiği sırada, mağdurun, Derya’nın elinden tutarak tacizde bulunduğu, bu olay nedeniyle taraflar arasında anlaşmazlık bulunduğu, olay günü karşılaşan sanık ve mağdur arasında, bakışmaların yaşandığı, bu bakışmalar neticesinde mağdur …’in bulunduğu yerden kalkarak sanığa doğru gittiği, bunun üzerine sanığın evinin içine girdiği, içeriden aldığı tüfek ile dışarıya çıktığı, mağdurun bulunduğu tarafa doğru iki el ateş ettiği, mağdurun, akciğerlerde kontüzyon, hemotoraks, eksploratif ve laparotomi operasyonunu geçirecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı
şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.