Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2017/2551 E. 2017/25722 K. 04.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2551
KARAR NO : 2017/25722
KARAR TARİHİ : 04.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, çalıştığı işyerinden ayrılmasına rağmen kendisine görevi nedeniyle tevdii ve teslim edilen bilgisayarı ve bazı belgeleri alıp götürmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,
Sanığın suçlamaları kabul etmediği, katılanla aralarındaki iş davası nedeniyle aralarında husumet bulunduğunu ve söz konusu eşyaları almadığını belirtmekle, Ankara 8. İş Mahkemesi’nin 2012/173 Esas sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, onaylı suretinin dosyaya konulması, sanığa söz konusu bilgisayar ve diğer belgelerin hangi tarihte ve hangi belgelere istinaden teslim edildiğinin belirlenmesi, ilgili tutanakların dosyaya konulması, sanığın, işyerinde alacağı olduğunu, bu nedenle işten ayrıldığını belirtmekle gerçekte böyle bir alacağı bulunup bulunmadığının araştırılması, ilgili belge ve raporların getirtilmesi, sanığın işe gelmediği ve eşyaları götürdüğünün iddia edildiği tarihten sonra, katılan işyeri tarafından sanığa ihtarname veya başka bir yazı gönderilip gönderilmediğinin araştırılması, bulunması halinde getirtilerek incelenmesi, onaylı suretinin dosyaya konulması, sanık, sadece iş davası için kullanacağı ilgili belgeleri yanında götürdüğünü belirtmekle, bu belgelerin hangileri olduğu ve gerçekte bu dava için kullanılıp kullanılmadığının araştırılması, buna göre, sanığın suç işleme kastıyla hareket edip etmediği, gerçekte sanığa teslim edilen veya teslim edilip de sanık tarafından alınan belgeler bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
b-Sanık hakkında belirlenen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanacak Kanun maddesi olan TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 04/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.