Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/8511 E. 2017/18170 K. 18.09.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8511
KARAR NO : 2017/18170
KARAR TARİHİ : 18.09.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının herhangi bir işçilik alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacının işçinin hak kazandığı fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen hallerde, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.
Somut olayda, davacının davalı şirkete ait işyerinde bilet satış elemanı olarak satılan bilet bedellerinin % 5’i tutarında ücret karşılığı çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece; bu ücretin içerisinde, fazla çalışmaların karşılığı ücretlerin de bulunduğu gerekçesiyle fazla çalışma ücret talebi reddedilmiştir. Ancak dosya kapsamına göre, davalı işverenlikçe söz konusu çalışma biçimindeki fazla çalışma ücretlerinin sadece zamsız kısmının ödendiği anlaşılmaktadır. Yukarıda yapılan açıklamalar da nazara alındığında, fazla çalışma ücretinin %50 zam miktarına göre belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçeyle talebin reddine karar verilmesi isabetsizdir.
3-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık, davacının hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, Mahkemece davacının hafta tatili kullanmadan çalıştığı yönündeki iddiasını kanıtlayamadığı kabul edilerek söz konusu talebi reddedilmiştir. Ancak dosya kapsamına, yapılan işin niteliğine ve husumetsiz davacı tanık beyanına göre davacı işçinin parçabaşı ücret ile hafta tatili kullanmaksızın çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davacının hafta tatili çalışma ücretlerinin zamsız kısmının ödendiği kabul edilerek hafta tatili ücretinin, sadece %50 zamlı kısmının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.