YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5055
KARAR NO : 2018/837
KARAR TARİHİ : 23.01.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında katılan …’a yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türü itibariyle hükmün, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık hakkında katılan …’e yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterlerine göre mağdurun yüzünde sabit iz kalıp kalmayacağı yönündeki raporun olay tarihinden itibaren en az 6 ay sonra alınması gerektiğinin gözetilmeden, 18/11/2013 tarihinde düzenlenen raporun hükme esas alınması suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
b) Mahkemece sanık …’in sanık … Su’ya hakaret içeren sözler söylediği hükümde kabul edilmiş olmasına rağmen, TCK’nin 29. maddesinin uygulanmaması sırasında sanık …’in tahrik edici bir hareketinin bulunmadığı belirtilerek hüküm fıkraları arasında çelişkiye neden olunması,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 – K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.