Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2016/8699 E. 2017/5896 K. 31.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/8699
KARAR NO : 2017/5896
KARAR TARİHİ : 31.10.2017

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/05/2015 tarih ve 2011/726-2015/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinde hesabı olduğunu ve internet bankacılığı aracılığıyla işlem yaptığını, 27/03/2006 tarihinde 1.600,00 TL, 28/03/2006 tarihinde ise, 1.970,00 TL olmak üzere toplam 3.570,00 TL’nin müvekkilinin bilgisi ve talimatı dışında dava dışı kişilerce banka şifreleri kullanılarak müvekkilin tanımadığı dava dışı … isimli bir kişinin hesabına aktarıldığını, müvekkilinin şikayeti üzerine ceza soruşturması ve yargılaması yapıldığını, meydana gelen olayda müvekkilinin bir kusuru olmayıp, davalı bankanın müvekkilinin mevduatını koruma yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek, 3.570,00 TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müşterileri olan davacının şifre ve parolasının başkalarının eline geçtiğini, yapılan işlemlerde bankanın güvenlik bilgileri soruları sorarak işlem yaptığını, bu nedenle bankanın herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın, davacının parasını koruma ve aynen iade yükümlülüğünün olduğu ancak bankanın bu yükümlülüğünü yerine getirmeyerek davacının parasının 3. kişilerce çekilmesine sebebiyet verdiği, davacının paranın kendi rızası dışında çekilmesinde herhangi bir ihmal ve kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 3.570,00 TL’nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.