YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6017
KARAR NO : 2017/12019
KARAR TARİHİ : 02.11.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
2- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde; tekerrür uygulamasına esas alınan İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/1044-2013/865 E.-K. sayılı ilamın, suç tarihi itibariyle kesinleşmemiş olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı ancak İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/709 E- 2013/846 K sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin ve “TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “Sanığın İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/709 esas 2013/846 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 2
yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı kararın 17.01.2014 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu anlaşılmakla sanık hakkında verilen cezanın TCK 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile sanığın şartlı tahliye süresi bakımından da 5237 sayılı yasanın TCK’nın 58 maddesinin uygulanması sırasında mahkemece tekerrüre esas alınan ilâmdaki ceza süresi dikkate alınmak suretiyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 02.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.