YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/13906
KARAR NO : 2017/12750
KARAR TARİHİ : 11.10.2017

MAHKEMESİ :… Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Şikayet
İLK DERECE
MAHKEMESİ :… 19. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine… Bölge Adliye Mahkemesince kabulüne karar verilmiş, bu kez davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR
26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanuna paralel olarak 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yapan 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu’na eklenen geçici 7.maddesine göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun temyize ilişkin hükümleri, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.
2.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 25.maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364/1.maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile kırk bin Türk Lirası’na çıkarılmıştır. Bu parasal sınır, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile 6100 ayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca, 213 sayılı Vergi usul Kanunu’un mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılacaktır. Buna göre, 2017 yılı için temyiz parasal sınırı 41.532 TL’dir.
Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.
5311 sayılı Kanunla değişik İİK.nun 364.maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 Sayılı HMK’nun 447 ve 366.maddelerinin göndermesi ile uygulanması gereken HMK’nun 352.maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.