YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9283
KARAR NO : 2017/10498
KARAR TARİHİ : 23.10.2017

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde 22.06.2013 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK’nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu uzlaştırma kapsamına alınmış ise de; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 04.05.2012 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydına bakıldığında 3 yıllık denetim süresi içerisinde 24.06.2013 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanun’un 15/1 maddesi kapsamında olan suçtan Adana 4. Çocuk Mahkemesi tarafından verilen 2013/112 Esas 2013/135 Karar sayılı ilamının 11.02.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede,
Suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce 30.03.2012 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, deneme süresi içerisinde yeniden kasten bir suç işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında ilk kararda indirim yapılırken 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesi yerine aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince fazla ceza tayin edildiği ve hüküm açıklanırken de TCK’nın 31/2. maddesi uygulanmak suretiyle indirim yapılması doğru olmakla birlikte açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde farklı hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.