YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2944
KARAR NO : 2017/5674
KARAR TARİHİ : 24.10.2017

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/09/2015 tarih ve 2014/1009-2015/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin elektrik dağıtım lisansı kapsamında dağıtım faaliyetlerini yürüttüğünü, davalıya ait iletim hatlarını kullanmak zorunda olduğunu, bu kapsamda davalı tarafla sistem kullanım anlaşması imzalandığını, anlaşmasının 10. maddesine göre, iletim sisteminin her bir ölçüm noktasında çekecekleri endüktif reaktif enerjinin verecekleri kapasitif reaktif enerjinin aktif enerjiye oranla ilgili mevzuata uygun olması gerektiğini aksi takdirde …’ın her bir trafo merkezi için reaktif sınırların aşıldığı gerekçesiyle cezai şart faturası düzenleyeceğini, yine bu maddenin devamında cezai şartın uygulanması için …’ın uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içinde ihlalin sona erdirmemesi durumunda ceza uygulanacağının düzenlendiğini, davalı …’ın düzenlemiş olduğu Ekim 2011 reaktif cezasının davalı tarafından süre verilmeden kesildiğini ileri sürerek müvekkili tarafından davalı tarafa ödenen 185.495,52 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; ihtar ve ihtar ile süre verilmesi kuralının tüm durumlarda uygulanmadığını, davacının ihlal ettiği kuralda süre verilmesinin şart olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından sözleşmenin ihlal edildiği, sözleşmede tanımlanan sınır değerleri aşmış olduğu, anlaşmasının 10. maddesine göre davalı idarenin ihlalden sonra davacı şirkete uyarı yapıp ihlalin giderilmesi için uygun süre verilmesi gerektiği, gerekli ihtarı yapmadan düzenlenen cezai şart faturasının geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9.503,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.