YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7866
KARAR NO : 2017/9896
KARAR TARİHİ : 11.10.2017

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin, yüzüne karşı verilen karara karşı, 05/02/2014 havale tarihli dilekçesi ile, “kararın hüküm kısmında temyiz süresi ile başvuru yeri belirtilmiş ise de, başvurmanın hukuki sonuçları belirtilmediğinden temyiz süresinin başlamadığı” gerekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, mahkemenin 05/02/2014 tarihli ek kararı ile eski hale getirme talebinin kabulüne karar verildiği anlaşılmakla;
CMK’nın 42/1. maddesinde “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, yerel mahkemece 05/02/2014 tarihinde verilen eski hale getirme talebinin kabulüne dair ek kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin eski hale getirme talebi yerinde olmadığı ve yüzüne karşı verilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK’ nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 05/02/2014 tarihinde yaptığı temyiz isteminin, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
O yer cumhuriyet savcısının, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
O yer cumhuriyet savcısının, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1-06/01/2012 tarihli tutanaktan, suça sürüklenen çocukların, müştekiye ait çalınan eşyalardan 6 adet halı ve 2 adet kılıcı satmaya çalıştıkları sırada, görevlilerce şüphe üzerine durdurulduklarında, eşyaların henüz müracaatı olmayan müştekiye ait olduğunu söyleyerek iade ettiklerinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye muvafakatinin olup olmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Müştekinin alınan beyanına, olay yeri inceleme tutanağına ve dosya kapsamına göre, hırsızlığın gerçekleştiği yerin depo olarak kullanılan bir yer olduğu anlaşılmakla, bu yerde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı ve bu yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.