Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2016/4248 E. 2017/11219 K. 24.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4248
KARAR NO : 2017/11219
KARAR TARİHİ : 24.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Dairemizin 19.02.2014 tarih ve 2014/7745 esas ve 2014/5406 karar sayılı bozma ilamı öncesinde sanık hakkında “5237s. TCK’nın 32/1 ve 5271 s.CMK’nın 223/3-a maddesi uyarınca kusurun bulunmaması nedeniyle sanığa ceza verilmesine yer olmadığına”dair karar verildiği halde, mahkemenin bozma kararına uyarak eksiklikleri giderdikten sonra kurduğu hükümde ise sanık hakkında “1 yıl 8 ay hapis cezasına” karar verdiği, mahkemenin 09.04.2013 tarihli kararının, sadece sanık müdafii tarafından sanığın lehine temyiz edildiği, aleyhe temyiz olmadığı da anlaşıldığından, Yargıtay Genel Kurulu’nun 09.02.2016 tarihli 2014/ 8-71 esas ve 2016/42 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere sanığın usuli kazanılmış hakkının gözetilmeyerek hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasına 09.04.2013 tarih ve 2012/471E-2013/186 K sayılı mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmadığından, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasına ‘5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında Ceza Verilmesine Yer Olmadığına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.