YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/21000
KARAR NO : 2014/17382
KARAR TARİHİ : 01.12.2014
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı araç sürücülerinin kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının ödemek zorunda kaldığı 15.532,80 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan kusurları oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili ile davalı …, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 15.101 TL zararın 7/8’i olan 13.213,37 tl sinden davalı …, 1/8’i olan 1.887,63 tl sinden davalı … sorumlu olarak kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hükmüne uyulan bozma ilamında; “… Davacıya ait … plakalı araçta oluşan hasarın tespiti için kaportacı olan kişiden rapor alınmış, raporda aracın tamirinin ekonomik olup olmadığı ve ikinci el değeri irdelenmemiştir. Rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Ayrıca kazaya karışan …plakalı aracın gerçek zararı konusunda rapor da alınmamıştır. Mahkemece yapılacak iş uzman bilirkişiden her iki aracın gerçek zararı konusunda denetime imkan verecek nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece, … bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporu benimsenerek; davanın kısmen kabulü ile, 1.114,15 TL’nin davalı …’dan tahsiline, davalı … hakkındaki kararın kesinleşmiş olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 Sayılı HMK.’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK’nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890 TL’sına çıkarılmıştır.
Bozma öncesi davalı …’den 1.887,63 TL’nin tahsiline ilişkin kararı davacı vekili temyiz etmemiş, davalı …’in temyizi üzerine karar … lehine bozularak, mahkemece 1.114,15 TL’ye hükmolunmuştur. Bozma sonrası hükmedilen miktar dikkate alındığında davacı için reddedilen kısmın 773,48 TL olduğu anlaşıldığından davacı yönünden verilen hüküm kesin niteliktedir.
Aynı şekilde davalı …’den tahsiline karar verilen 1.114,15 TL davalı yönünden kesin niteliktedir.
Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca …’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin ve davalı … vekilinin temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalı … vekilinin temyiz dilekçelerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 1.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.